فرمانده گردان مقتدری بود  اما اینبار که از مرخصی برگشته بود خیلی به هم ریخته بود

او را اینقدر خراب حال ندیده بودم. گفتم: چرا اینطوری؟ گفت: زنم گفته بین من و جبهه

یکی را انتخاب کن. گفتم: حال چکار می کنی؟ رفت تو فکر و پس از مدتی سر بلند کرد و

 گفت: هرچه حاج حسین (خرازی) بگه!

من منتظر بازگشتش به تهران بودم ولی او در جبهه مانده بود.

یکی از بچه های اهل شیراز وقتی می خواست بگوید اشتباه کردم

 می گفت غلط کردم.اما بچه های دیگر که با او همسنگر بودند هیچ

 وقت به او نخندیدند و حتی به او نگفتند...